Wiersz o perspektywie, która jest zawsze inna, co każdorazowo wpływa na odbiór i interpretacje tego co się widzi.

Wiersz o ogromnej wartości jaką jest wcielenie w rzeczywistość ziemską.

Wiersz o tym, czym Miłość nie jest i nigdy nie będzie, o jej bezkompromisowej naturze, o tym, że żadna wartość nie stoi ponad nią.

Wiersz o Bogu, który jest wszechobecny, nie dający się zaszufladkować w żadną istniejącą religię, filozofię czy prawo, on po prostu jest we wszystkim co istnieje.

Wiersz o uzależnieniu jakim może być sam stan czekania “na coś”, o ciągłym urzymywaniu siebie w stanie wiecznego niezaspokojenia, o braku poczucia spełnienia.

Wiersz o porzuceniu starych metod walki, wychodzenia z niepasujących do nas przestrzeni nieszczęścia i przemocy na rzecz rozwijania świadomości o swojej własnej boskości.

Wiersz o poczuciu jedności z naturą, ze świadomością kolektywną drzew, o wyczuwalnym kontakcie z tymi istotami, których żywot jest często parokrotnie dłuższy od naszego.

Wiersz o tym, że żadna mądrość ani wartość tego świata nic nie znaczy jeśli jest uważana za cel sam w sobie i gdy towarzyszy temu strach, że bez niej znaczymy niewiele.