Wiersz o tym co zabiera człowiekowi najwięcej energii tak potrzebnej do zdrowego i szczęśliwego funkcjonowania na codzień.

Wiersz o obdarowaniu należną wartością uwagą i uznaniem tego co w tym momencie posiadamy i kim jesteśmy, jako fundament w doświadczaniu obfitości każdego dnia.

Wiersz o prawidłowym rozumieniu czym jest szczęście, docenianiu siebie i tego co już mamy każdego dnia, najpełniej i najlepiej jak tylko potrafimy.

Wiersz o zgubnej mocy niepotrzebnie utrzymywanych oskarżeń, żalów, zarzutów wobec drugiej osoby. To osłabia i niszczy tego kto w tym tkwi i wciąż do tego wraca.

Wiersz o otwartości pozbawionej strachu przed tym co nieznane. Zawsze można przecież powiedzić „Stop” i wrócić do tego co było jeśli nowe mi się nie spodoba. Szkoda chociażby nie spróbować.

Wiersz o rozpoczynaniu nowego cyklu w życiu czego każdy dokonuje conajmniej parę razy. Są to czasami świadome czasami nie, zwroty naszej własnej historii.

Wiersz o sile i wpływie jaki ma na nasze życie podświadomość i zapisy, które się tam znajdują. Każdy zapis z jakim się rodzimy można zmienić, dezaktywować.

Wiersz o śmierci, która nie oznacza końca istnienia ale dużą zmianę, przejście, zakończenie jednej podróży aby móc rozpocząć nową.

Wiersz o pełnym poczuciu i doświadczeniu własnej boskości, własnego istnienia, które jest sednem, esencją, meritum, celem, wszystkim czego potrzeba.