wiersz o tym, że historia, która mogła zostać uznana za jedyną właściwą wcale nie musi być prawdą. Prawda żyje w podświadomości potomków naocznych świadków wydarzeń.

Wiersz o kobiecie i mężczyźnie oraz ich stereotypowych zachowaniach wobec siebie, z kórych jedno nie jest lepsze od drugiego.

Wiersz o niezmierzonej i niepoznanej sile jaka ożywia całą materię wszechświata, w tym też człowieka.

Wiersz o doświadczaniu nieskończoności, która przenika na wskroś całe nasze ciało, zmysły, umysł, wszystko czym jesteśmy. Każdy jest wiecznością.

Wiersz o możliwościach świadomości w zależności od stanu w jakim znajduje się umysł człowieka, który w czasie snu otwiera swoje granice osiągając to co na jawie jest niedostępne.

Wiersz o umiejętności sięgania po to czego naprawdę chcemy, o jasnym wyrażaniu, komunikowaniu swoich pragnień i tego co preferujemy.

Wiersz o ograniczoności ludźkiego umysłu, który nigdy nie będzie wiedział wszystkiego, to też nie jest jego celem. Celem jest współpraca ze zmysłami, z sercem, z resztą człowieka.

Wiersz o iluzji, w jakiej potrafimy tkwić całe życie, że ważny jest cel, a nie proces, że musimy osiągnąć “to coś” być “jacyś” aby w końcu zasmakować szczęścia.

Wiersz o tym, że szczęścia jest zawsze więcej jeśli dzielimy je wspólnie z innymi, o radości ze zwykłych, codziennych rzeczy tak samo jak z wielkich osiągnięć.