Wiersz o poszanowaniu swojej przestrzeni życiowej, uważnym i świadomym dzieleniu się tą przestrzenią z tymi, których chcielibyśmy w niej widzieć.

Wiersz o podziale sklepienia niebieskiego składającego się z miliardów gwiazd, na skromnych dwanaście opcji przynależących poszczególnym znakom zodiaku.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do zachodu. Są to wydarzenia i symbole w swojej ostatniej fazie przygotowań do fizycznej manifestacji.

Wiersz o dystansie do życia i tego co przyjęliśmy jako nasze ” status quo” w zestawieniu do nieskończonej ilości perspektyw jakimi są wszystkie istnienia.

Wiersz o zaufaniu do życia i przede wszystkim do samego siebie, o spokoju wewnętrznym, który jest tak bardzo potrzebny w czasach informacyjnego natłoku.

Wiersz o miłości, która nie pyta nikogo o zdanie, pojawia się i swoją mocą leczy człowieka ze wszystkich ran, nie zważając na żadne protesty ani wolę człowieka.

Wiersz o pozwalaniu na to by ludzie od nas odchodzili i również sobie pozwalać na odejścia, bez żalu, bez oskarżeń, bez smutku, życząc sobie i im jak najlepiej.

Wiersz o zasadności istnienia zła, bez którego nie mogłoby istnieć dobro, tak bowiem działa dualna mechanika ludzkiej rzeczywistości.

Sen o prawidłowym podejściu do życiowych przeciwności oraz gorszych dni, o ciekawym sposobie patrzenia na ból, nieszczęście czy porażki.