Wiersz o syrenie, która przechodzi transformację wychodząc z wody na ląd. Jest to analogia ukazująca przejście ludzkości z ery ryb do ery wodnika.

Wiersz o przyjemnościach jakie może dostarczać ciało człowieka jeśli się je odpowiednio eksploruje, o możliwościach jakie oferuje każdemu kto potrafi je dostrzec.

Wiersz napisany na podstawie snu transformującego.

Wiersz o spisywaniu swojej własnej historii, przeżyć, doświadczeń, które odkrywamy na bierząco każdego dnia.

Wiersz o wielkiej mocy jaką ma miłość, o tym, że bez miłości wszystko inne traci swoje znaczenie, życie traci smak i wartość. Miłość jest niezbędna niczym powietrze.

Wiersz o tym, że cuda przychodzą gdy jesteśmy na nie gotowi, każde uzdrowienie, oczyszczenie, sukces zależy jedynie od nas, a nie od lekarza czy cudotwórcy.

Wiersz o technologi, która się dynamicznie rozwija i coraz bardziej staje się odbiciem nieuświadomionych zdolności człowieka.

Wiersz o tym, że nie ma uniwersalnej receptury na szczęście bo dla każdego objawiać się będzie w inny indywidualny sposób, każdy musi puścić swoje własne blokady.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.