Wiersz o powiązaniu tego co pamiętamy z tym, kim jesteśmy. W miarę tego jak się zmieniamy, zauważać i zapamiętywać będziemy inne rzeczy.

Wiersz o iluzji, w jakiej potrafimy tkwić całe życie, że ważny jest cel, a nie proces, że musimy osiągnąć “to coś” być “jacyś” aby w końcu zasmakować szczęścia.

Wiersz o otwartości pozbawionej strachu przed tym co nieznane. Zawsze można przecież powiedzić „Stop” i wrócić do tego co było jeśli nowe mi się nie spodoba. Szkoda chociażby nie spróbować.

Wiersz o takim zjawisku jak Deja vu, którego doświadczamy gdy widzimy coś po raz pierwszy, a jednak mamy poczucie że już to znamy.

Wiersz o tym, że wszystko nawet najgorszy koszmar, strach, trauma ma swój koniec. Ten koniec przychodzi gdy człowiek jest na to gotowy, gdy dalsza walka już nie ma sensu.

Wiersz o stawaniu się nowym człowiekiem, z nowymi nawykami, myślami, odruchami, decyzjami z nowym życiem.

Wiersz o myśli jako strukturze, na której budowany jest każdy wszechświat i z której powstaje człowiek.

Wiersz o cudownej mocy jaką ma świadomość, która nie podlega gwiazdom, horoskopom ani przeznaczeniu lecz je tworzy. Świadomość jest nadrzędna.

Wiersz o pełnej akceptacji tego jak wyglądamy bez makijażu i bez ubrań, o rozumieniu, że każda indywidualność jest wyjątkowa, niepowtarzalna i dlatego właśnie cudowna.