Wiersz o tej cudownej chwili gdy na spokojną po całej nocy ziemie padają pierwsze promienie słońca, które budzą, rozświetlają i ogrzewają każde stworzenie.

Wiersz o prawidłowym podejściu do życia, błędów, tego czym jest doświadczenie, o obfitości i przyjemności, która jest dostępna jeśli będziemy sami na nią gotowi.

Wiersz o pogodzeniu się z tym z czym dotąd walczyliśmy, o akceptacji i odpuszczeniu na rzecz wewnętrznego spokoju, ulgi, odetchnięcia.

Wiersz o cebuli, która jako, że jest częścią Natury oddziaływuje bezwarunkowo na każdego z kim ma styczność.

Wiersz o mniejszych i większych cyklach w życiu człowieka, o przemierzaniu codzienności w sposób spokojny i ufny wobec wszystkiego co wydarza się na skali naszego żywota.

Wiersz o tym, jak potężną bronią przeciwko nam samym potrafi być strach, jak ma wielką moc, co może spowodować, co wydobyć z człowieka, do jakich czynów sprowokować.

Wiersz o uzdrawianiu tego co nas obciąża być może od pokoleń, co tak długo nam towarzyszy, że nawet nie wiemy, że może być inaczej, lepiej, spokojniej, radośniej.