Wiersz o tym, że myśli kreują naszą rzeczywistość, piszą przeznaczenie i są pierwszą niefizyczną manifestacją tego co nas czeka w przyszłości.

Wiersz o codziennych nawykach, których bardzo często nie jesteśmy do końca świadomi, a które wpływają na to kim jesteśmy teraz i jacy będziemy w przyszłości.

Wiersz o tym, że żadna mądrość ani wartość tego świata nic nie znaczy jeśli jest uważana za cel sam w sobie i gdy towarzyszy temu strach, że bez niej znaczymy niewiele.

Wiersz o odkładaniu szczęścia na później, a którego termin ważności jest zawsze “teraz”, nigdy za minutę, jutro, za rok.

Wiersz o tym, że Miłość podobnie jak dym nie dadzą się szczelnie zamknąć gdzie nikt ich nie zobaczy, nie wyczuje. Miłość żądzi się własnymi prawami nad którymi człowiek nie ma władzy.

Wiersz o kobiecości, która rozkwita wtedy gdy jest kontemplowana, eksplorowana, szanowana, o darze jakim jest właściwie doświadczana kobiecość.

Wiersz o przyjemnościach jakie może dostarczać ciało człowieka jeśli się je odpowiednio eksploruje, o możliwościach jakie oferuje każdemu kto potrafi je dostrzec.

Wiersz o poczuciu jedności z całym stworzeniem, z otaczającą naturą, z najmniejszym źdźbłem trawy i największym oceanem, ze wszystkim co jest co było i będzie.