Wiersz o scenariuszu jaki piszemy jednocześnie odgrywając przez całe życie. Jesteśmy twórcami i wykonawcami własnego przeznaczenia, które się wraz z nami wciąż zmienia.

Wiersz o zrozumieniu, że poprzez wybaczenie dajemy wolność sobie i nie ma to nic wspólnego z drugim człowiekiem, on był tylko symbolem tego co było w nas.

Wiersz o myśli jako strukturze, na której budowany jest każdy wszechświat i z której powstaje człowiek.

Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Post na temat powszechnego zastosowania w języku polskim mówionych oraz pisanym
feminatywów i języka inkluzywnego.

Wiersz o kluczowym znaczeniu tego jakie wyznajemy wartości, które nie są nigdy wspólne czy uniwersalne, jedynie mogą się w jakimś stopniu pokrywać.

Wiersz o wpływie przemocy fizycznej doznanej w okresie dzieciństwa na już dorosłe kobiety, o ich życiu, które jest pozbawione wszelkiego smaku, barw, zachwytu.

Wiersz o tym, że każdy człowiek widzi rzeczywistość inaczej, według tego kim sam jest i jakie zapisy “siedzą” w jego podświadomości.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.