Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Wiersz o kompleksach, które towarzyszą nam niekiedy całe życie, sabotują szczęście, burzą poczucie własnej wartości, sprawiają, że nie żyjemy pełnią życia.

Wiersz o dziedziczeniu nie tylko cech fizycznych tych najbardziej oczywistych ale też różnych nawyków, schematów myślowych, cech charakteru, skłonności, ukrytych traum.

Wiersz o tym, że wraz z każdym doświadczeniem, stajemy się dojrzalsi i bardziej świadomi siebie, o szacunku i uznaniu do całego procesu wzrastania.

Wiersz o napadzie złości, która nigdy nie jest bezpodstawna, zawsze ma swoją przyczynę, pomimo iż czasem na pierwszy rzut oka tego nie widać.

Wiersz o byciu autentycznym przede wszystkim wobec samego siebie, o nieuleganiu opinii innych, nie byciu zależnym od opinii społeczeństwa.

Wiersz o głębokiej przemianie, która bardzo często przychodzi cicho, niepostrzeżenie, z nienacka, wtedy gdy się nie spodziewamy.

Wiersz o zasypianiu, które napełnia człowieka spokojem, przekierowywuje jego uwagę z otaczającego świata do tego co wewnątrz.