Wiersz o właściwym “służeniu” innym, o porzuceniu służalczości na rzecz tego co faktycznie służy mi i drugiej osobie.

Wiersz o pełnej akceptacji tego jak wyglądamy bez makijażu i bez ubrań, o rozumieniu, że każda indywidualność jest wyjątkowa, niepowtarzalna i dlatego właśnie cudowna.

Wiersz o najmniejszym życiowym cyklu jakim jest jeden dzień, o zmianie która wprowadzona na najmniejszą skalę, w konsekwencji daje znaczące rezultaty na dużą skalę.

Wiersz o pozwalaniu na to by ludzie od nas odchodzili i również sobie pozwalać na odejścia, bez żalu, bez oskarżeń, bez smutku, życząc sobie i im jak najlepiej.

Wiersz o stawaniu się nowym człowiekiem, z nowymi nawykami, myślami, odruchami, decyzjami z nowym życiem.

Wiersz o pełnym poczuciu i doświadczeniu własnej boskości, własnego istnienia, które jest sednem, esencją, meritum, celem, wszystkim czego potrzeba.

Wiersz o zaakceptowaniu inności, tego co uważamy za głupie, o niepoświęcaniu temu swojej uwagi, swojej życiowej energii – skoro to nas nie dotyczy.

Wiersz o zmianach często niełatwych, niezbędnych do tego abyśmy za każdym razem stawali się nowymi ludzmi, lepszymi, mądrzejszymi, bogatszymi o życiowe doświadczenie.