Wiersz o człowieku, w którym zawiera się sacrum i profanum, spotyka się to co ludzkie i to co boskie.

Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Wiersz o nieuniknionych aspektach życia, które są wpisane w naszą codzienność pomimo iż nie zawsze mamy czas, siły, ochotę czy zapał do ich realizacji.

Wiersz o tym, że bardziej opłaca się znajdywać u kogoś punkty wspólne z nami, niż skupiać uwagę na tym, co się nam w nim nie podoba.

Wiersz o naszym podejściu do relacji jakie mamy z ludźmi nie tylko fajnymi ale też tymi co nas irytują, gnębią. Od nas zależy co z nimi zrobimy.

Wiersz o klątwach i urokach, sposobie w jaki „przyklejają” się do człowieka do którego zostały wycelowane, o tym jak nie stać się ich celem.

Wiersz o tym, że warto wybierać swoją drogę, warto podejmować wybory zgodne z naszym upodobaniem, dopiero wtedy jest szansa, że spotkamy na niej ludzi podobnych do nas.

Wiersz o uczuciu prawdziwej wolności, którą może docenić tylko ten, który był w niewoli, nie mógł czuć się bezpiecznie we własnym domu, mieście, kraju.

Wiersz o prawdziwej naturze człowieka, która jest cudowna, anielska lecz bardzo często z różnych względów nieodkryta i nieuświadomiona.