Wiersz o tym co zabiera człowiekowi najwięcej energii tak potrzebnej do zdrowego i szczęśliwego funkcjonowania na codzień.

Wiersz o cebuli, która jako, że jest częścią Natury oddziaływuje bezwarunkowo na każdego z kim ma styczność.

Wiersz o zaufaniu, o nieprzekraczaniu kompetencji człowieka, który nie ma rządzić życiem ale z nim współpracować, o pozwoleniu sobie na relaks, na ufność.

Wiersz o poczuciu jedności z całym stworzeniem, z otaczającą naturą, z najmniejszym źdźbłem trawy i największym oceanem, ze wszystkim co jest co było i będzie.

Wiersz o wewnętrznej iskrze, jaką nosi w sobie każdy z nas, która rozpala się i płonie cudownym światłem za każdym razem gdy jesteśmy szczęśliwi, robiąc to co kochamy.

Wiersz o tym jak szczegół może być powodem sporów pośród całkiem rozumnych ludzi, jak chęć uzyskania racji zaczyna być celem samym w sobie, zaburzając jasną ocenę.

Wiersz opisujący przyjaźń jako spotkanie się bratnich dusz, niekoniecznie na całe lata, czasami na jeden dzień lub tylko jedną lecz znaczącą chwilę.

Wiersz o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, poznawaniu nowych rzeczy, których się obawiamy, próbowaniu, doświadczaniu bez obaw i ograniczeń.