Wiersz o takim zjawisku jak Deja vu, którego doświadczamy gdy widzimy coś po raz pierwszy, a jednak mamy poczucie że już to znamy.

Wiersz o zrozumieniu, że poprzez wybaczenie dajemy wolność sobie i nie ma to nic wspólnego z drugim człowiekiem, on był tylko symbolem tego co było w nas.

Wiersz o tym, że w zależności od naszego poziomu świadomości, jesteśmy kompatybilni z różnymi potencjałami, które są ogólnodostępne.

Wiersz o poczuciu jedności z całym stworzeniem, z otaczającą naturą, z najmniejszym źdźbłem trawy i największym oceanem, ze wszystkim co jest co było i będzie.

Wiersz o przemianie, która przenika człowieka na wskroś, takiej po której już nigdy nie jesteśmy tacy jak dawniej.

Wiersz o pełnym poczuciu i doświadczeniu własnej boskości, własnego istnienia, które jest sednem, esencją, meritum, celem, wszystkim czego potrzeba.

Wiersz o ludziach, którzy pomimo niesprzyjających warunków potrafili osiągnąć zawodowy sukces w dziedzinie całkiem odmiennej od tego w czym wyrastali.

Wiersz o “lajtowym” podejściu do życia, dystansie, nie traktowaniu życia, i tego co się wydarza zbyt poważnie ale z humorem i lekkością, o byciu wyluzowanym.