Wiersz o ograniczoności ludźkiego umysłu, który nigdy nie będzie wiedział wszystkiego, to też nie jest jego celem. Celem jest współpraca ze zmysłami, z sercem, z resztą człowieka.

Wiersz o idei uzdrawiania, która jakkolwiek zaszczytna, nie miałaby możliwości zaistnienia jeśli nie byłoby chorób, zaburzeń, grzechu.

Wiersz, który nam przypomina, że gdy zasypiamy nie powinniśmy czuć żadnego obciążenia, lecz mieć całkowitą ufność, że wszsytko się zadziało dokładnie tak jak miało.

Wiersz o sukcesie i sławie, której zaistnienie jest zawsze zasługą odbiorców, którzy podtrzymują jej trwanie nawet po śmierci autora.

Wiersz o strachu, obawach, lękach, które nie biorą się z powietrza ale zawsze mają swoją przyczynę, hamują nasz entuzjazm i ciekawość nowych doświadczeń.

Wiersz o wodzie, która w zależności od stanu skupienia przybiera różne formy, wchodzi w przeróżne interakcje z człowiekiem i całą resztą wszechświata.

Wiersz o prawdzie, która nigdy nie jest jedna, jest ich nieskończenie wiele. Każdy człowiek zna swoją prawdę na temat wszystkiego co zna i czego doświadczył.

Wiersz o tym, że każdy człowiek widzi rzeczywistość inaczej, według tego kim sam jest i jakie zapisy “siedzą” w jego podświadomości.

Wiersz o życiu według utartego, dobrze znanego i wciąż powtarzanego schematu, o braku ciekawości zmian i ich wpływie na codzienne życie.