Wiersz o pełnym poczuciu i doświadczeniu własnej boskości, własnego istnienia, które jest sednem, esencją, meritum, celem, wszystkim czego potrzeba.

Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Wiersz o tym, że cuda przychodzą gdy jesteśmy na nie gotowi, każde uzdrowienie, oczyszczenie, sukces zależy jedynie od nas, a nie od lekarza czy cudotwórcy.

Wiersz o akcie pomocy drugiemu człowiekowi, który potrafi odwrócić naszą uwagę od własnych zmartwień i przez to ostatecznie pomóc również nam.

Wiersz o podążaniu swoją własną drogą bez względu na modę, stereotypy, trendy, o kierowaniu się własnymi wartościami, gustem i dostrzeganiu w nim dla siebie najwyższej wartości.

Wiersz o nieprzemyślanym i chaotycznym działaniu na oślep, pozbawionym racjonalnego spojrzenia z dystansem i bez emocji. O spersonalizowaniu procesu aby był efektywny.

Wiersz o niezbadanej i niezmierzonej dotychczas wartości ludzkiego DNA, niepowtarzalnej i jedynej na całe stworzenie świadomości, która przejawia się w fizycznym ciele.

Wiersz o zmartwieniach, które potrafią tak zdominować codzienność, że człowiek na oczach marnieje, staje sie wrakiem kogoś kim był, sam sobie odbiera szczęście.

Wiersz o kompleksach, obawach, niedowartościowaniu, które tkwi często tak głęboko, że sami tego nie widzimy, nie rozpoznajemy, przywykliśmy do tego poczucia tak bardzo, że nawet nie wiemy, że może być inaczej.