Wiersz o tym, że każda krytyka, skierowana w kogoś jest krytyką jaką zadajemy sobie gdy byliśmy w tym samym miejscu rozwoju co ten człowiek. Nawet jeśli tego nie pamietamy.

Wiersz o polnym kwiatku, który tak jak każde inne stworzenie żyje według swoich praw, odczuwa, doświadcza, rodzi się, wzrasta i umiera.

Wiersz o umiejętności powiedzenia słowa “nie”, swoim prywatnym demonom, takim jak: żal, lęk, smutek, wstyd, zazdrość, nienawiść, pycha, służalczość itp., którym pozwalamy wysysać z nas życie.

Wiersz o ciągłym decydowaniu jaką interpretacje otaczającego nas świata wybierzemy, tym dokładnie będzie prawda o nas, tego coraz więcej będziemy doświadczać.

Wiersz o iluzji, w jakiej potrafimy tkwić całe życie, że ważny jest cel, a nie proces, że musimy osiągnąć “to coś” być “jacyś” aby w końcu zasmakować szczęścia.

Wiersz o Słońcu, bez którego nie było by możliwe nasze życie na Ziemi. Opis tej gwiazdy jako żywej istoty, unikalnej świadomości.

Wiersz o uzdrawianiu tego co nas obciąża być może od pokoleń, co tak długo nam towarzyszy, że nawet nie wiemy, że może być inaczej, lepiej, spokojniej, radośniej.

Wiersz o tym, że ciężka praca najczęściej prowadzi do zmęczenia, a w jej cel włożyliśmy tyle energii, że już nawet nie potrafimy z niego zrezygnować. Błędne koło.

Wiersz, który opisuje czas, jego zależność i współistnienie z przestrzenią jako drugim składnikiem trójwymiarowej czasoprzestrzeni ziemskiej.