Wiersz o byciu najlepszą wersją siebie samego, co nie oznacza braku chwil smutku, rozterki, zwątpienia, które będą się zdarzały tak długo jak istniejemy.

Wiersz o cyklach w życiu, o tym, że po burzy przychodzi słońce, że nie ma sytuacji, które trwają wiecznie nawet jeśli się nam wydaje, że coś jest bez wyjścia.

Wiersz o puszczeniu w niepamięć swoich najgłebszych zranień, upokorzeń,. Kurczowe się ich trzymanie nie daje nam żadnych korzyści – przeciwnie, wciąż nas okrada ze szczęścia.

Wiersz o tym, że każda znajomość pozostawia w nas jakąś zmianę, tym większą im bardziej emocjonująca była.

Wiersz o czterech typach charakteru człowieka przedstawionych w śmieszny sposób pod postacią: strusia, chomika, leniwca i kreta.

Wiersz o wielkiej sztuce jaką jest umiejętność gratulowania samemu sobie. Zwłaszcza wtedy, gdy jesteś jedynym świadkiem swojego sukcesu.

Wiersz o ludzkich namiętnościach, uzależnieniach, pragnieniach, które swoją hipnotyzującą siłą potrafią wciągnąć człowieka i doprowadzić go do zguby.

There is no excerpt because this is a protected post.