Wiersz o poczuciu odpowiedzialności za własne szczęście, którego nikt nie może nam dać ale jeśli się go nauczymy nikt go nam też nie zabierze.

Wiersz o odwadze jaką musi mieć w sobie człowiek, który chce żyć pełną piersią, o odnajdywaniu się w sytuacjach niekomfortowych będących częścią życia.

Wiersz o niełatwej sztuce poznawania samego siebie, o nawykowym kierowaniu uwagi na zewnątrz, a nie do środka gdzie jest tak wiele do odkrycia.

Wiersz o tym, że jesteśmy częścią większej całości, której w pewnym sensie podlegamy, która nas nieprzerwanie wspiera w życiowej wędrówce.

Wiersz o tym, że każdy ma swoje cele i marzenia, które jeśli nieodpowiednio obsługiwane, potrafią zaślepić człowieka, stać się jego panem i władcą.

Wiersz o najmniejszym życiowym cyklu jakim jest jeden dzień, o zmianie która wprowadzona na najmniejszą skalę, w konsekwencji daje znaczące rezultaty na dużą skalę.

Wiersz o dczuwaniu szczęścia z poczucia bycia sobą taką jaką jestem już teraz, pomimo że za jakiś czas będę jeszcze doskonalszą wersją siebie.

Wiersz o feminatywach, dlaczego wprowadzanie ich do języka polskiego jest niewłaściwe.