Wiersz o zasadności istnienia zła, bez którego nie mogłoby istnieć dobro, tak bowiem działa dualna mechanika ludzkiej rzeczywistości.

Wiersz o łączności człowieka z całą przyrodą, która przechodzi w ciągu roku przez różne cykle, wymagające indywidualnego podejścia, innych rytuałów, różnego tempa.

Wiersz o dystansie do otaczającego nas świata i wydarzeń jakie najczęściej budzą bardzo skrajne emocje, o byciu dla siebie spokojną, niepodatną na wpływy przystanią.

Wiersz o ciągłym, często nieświadomym odgrywaniu w swoim życiu tego samego scenariusza, według którego nieprzerwanie układają się nasze losy.

Wiersz o próbowaniu różnych rzeczy w życiu, nie wpychaniu siebie na siłę w żadne ramy, oczekiwania, o testowaniu, żeby potem wybrać to co nam najbardziej odpowiada.

Wiersz o niezmierzonej i niepoznanej sile jaka ożywia całą materię wszechświata, w tym też człowieka.

Wiersz o byciu kreatorem własnego życia. O zaufaniu, że nic nie dzieje się bez przyczyny i że w życiu nie ma czegoś takiego jak brak, niedostatek czy klęska.

Wiersz o śmierci, która nie oznacza końca istnienia ale dużą zmianę, przejście, zakończenie jednej podróży aby móc rozpocząć nową.

Wiersz o prawidłowym rozumieniu czym jest szczęście, docenianiu siebie i tego co już mamy każdego dnia, najpełniej i najlepiej jak tylko potrafimy.