Wiersz o ograniczoności ludźkiego umysłu, który nigdy nie będzie wiedział wszystkiego, to też nie jest jego celem. Celem jest współpraca ze zmysłami, z sercem, z resztą człowieka.

Wiersz o tym, że zapach nie tylko wywołuje mniej lub bardziej pozytywne doznania zmysłowe ale jest także “linkiem” do wspomnień, sytuacji, osób, miejsc itd.

Wiersz o tym, że nie ma uniwersalnej receptury na szczęście bo dla każdego objawiać się będzie w inny indywidualny sposób, każdy musi puścić swoje własne blokady.

Wiersz o starzeniu się, o tym, że czas ma nad nami kontrolę (wpływa na nas) za każdym razem gdy się śpieszymy albo martwimy się że coś przegapiliśmy, gdy nie ufamy, że dzieje się dokładnie tak jak ma się dziać.

Wiersz o strachu, którego źródło leży w nas i również od nas zależy jak długo będzie nam towarzyszył. Możemy się z nim rozprawić trzeba tylko poznać jego naturę.

Wiersz o duchowym odrodzeniu, o symbolicznej śmierci tego co już nie jest nami, o prawdziwym chrzcie człowieka świadomego, dojrzałego i gotowego na przemianę.

Wiersz o niebagatelnym znaczeniu podświadomości w życiu człowieka, o tym w jaki sposób działa i jakim jest ważnym narzędziem.