There is no excerpt because this is a protected post.

Wiersz o sercu, które bez ustanku nadaje swoją pieśn i odbiera pieśni serc innych ludzi, o jego mocy i wpływie na człowieka.

Wiersz o zgubnej mocy niepotrzebnie utrzymywanych oskarżeń, żalów, zarzutów wobec drugiej osoby. To osłabia i niszczy tego kto w tym tkwi i wciąż do tego wraca.

Wiersz o wyobraźni, która z niczego potrafi tworzyć niesamowite historę, krajobrazy, kreować cudowne światy. W niej jest początek wszystkiego.

Post na temat powszechnego zastosowania w języku polskim mówionych oraz pisanym
feminatywów i języka inkluzywnego.

Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.