Wiersz o puszczeniu w niepamięć swoich najgłebszych zranień, upokorzeń,. Kurczowe się ich trzymanie nie daje nam żadnych korzyści – przeciwnie, wciąż nas okrada ze szczęścia.

Wiersz o wsparciu całego Wszechświata jakie otrzymujemy gdy wyrażamy prawdę o sobie, naszych marzeniach, o wszystkim czym jest nasza cudowna i nieograniczona dusza.

Wiersz o pozwoleniu sobie na bycie niedoskonałym, o zaniechaniu ciągłych starań aby zmienić coś co się nam nie podoba, o zaakceptowaniu tego czego zmienić się nie da.

Wiersz o blokadach jakie ma człowiek przed tym, żeby przyjmować, otrzymywać, być otwartym na bogactwo, obfitość. O wewnętrznych przeszkodach do bycia szczęśliwym.

Wiersz o tym jak szkodliwa potrafi być duma. Zazwyczaj jest ona połączona z zepchniętymi do najgłębszych poziomów traum, z tym czego nie chcemy wybaczyć.

Wiersz o prawidłowym rozumieniu czym jest szczęście, docenianiu siebie i tego co już mamy każdego dnia, najpełniej i najlepiej jak tylko potrafimy.

There is no excerpt because this is a protected post.

Wiersz o głębokim zaufaniu do życia oraz o porzuceniu chęci “naprawiania” go, ciągłego kontrolowania. Wiersz o podarowaniu sobie upragnionej ulgi.