Wiersz o nieprzemyślanym i chaotycznym działaniu na oślep, pozbawionym racjonalnego spojrzenia z dystansem i bez emocji. O spersonalizowaniu procesu aby był efektywny.

Wiersz o tym, że zamiast żałować trzeba naprawić, wybaczyć i zapomnieć by żyć radośnie dalej, bez obciążęń, wyrzutów sumienia i smutku.

Wiersz o jednym z najważeniejszych elementów szczęśliwego i satysfakcjonującego życia jakim jest zachwyt, patrzenie na świat i to co się dzieje z entuzjazmem i radością.

Wiersz o zaufaniu do życia i przede wszystkim do samego siebie, o spokoju wewnętrznym, który jest tak bardzo potrzebny w czasach informacyjnego natłoku.

Wiersz o braku przypadkowości w każdym zdarzeniu i procesie jaki widzimy, doświadczamy. Wszystko zawiera w sobie jakiś algorytm, jest wynikiem określonych reakcji.

Wiersz o puszczeniu w niepamięć swoich najgłebszych zranień, upokorzeń,. Kurczowe się ich trzymanie nie daje nam żadnych korzyści – przeciwnie, wciąż nas okrada ze szczęścia.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.