Wiersz o Autorefleksji, która jest ostatnią z czterech części Interpretowania Snów Metodą Matrycową. Jest podsumowaniem całego procesu, wyraża sedno wyśnionych wydarzeń.

Wiersz o tym, że każda znajomość pozostawia w nas jakąś zmianę, tym większą im bardziej emocjonująca była.

Wiersz o próbowaniu różnych rzeczy w życiu, nie wpychaniu siebie na siłę w żadne ramy, oczekiwania, o testowaniu, żeby potem wybrać to co nam najbardziej odpowiada.

Wiersz o duszy, która jest nieśmiertelna, bez początku i bez końca będzie istnieć zawsze, przybierając coraz to nowe “twarze”.

Wiersz o górze Ślęża, która jak każdy inny szczyt ma swoją charakterystykę, specyfikę, temperament.

Wiersz o tej cudownej chwili gdy na spokojną po całej nocy ziemie padają pierwsze promienie słońca, które budzą, rozświetlają i ogrzewają każde stworzenie.

Wiersz o tym, że nie ma uniwersalnej receptury na szczęście bo dla każdego objawiać się będzie w inny indywidualny sposób, każdy musi puścić swoje własne blokady.

Wiersz o głębokiej przemianie, która bardzo często przychodzi cicho, niepostrzeżenie, z nienacka, wtedy gdy się nie spodziewamy.

Wiersz o najatrakcyjniejszej kompetencji jaka istnieje czyli kompetencji bycia sobą, nikim innym być nie można, tak więc celem nadrzędnym powinno być poznanie siebie.