Wiersz, który nam przypomina, że gdy zasypiamy nie powinniśmy czuć żadnego obciążenia, lecz mieć całkowitą ufność, że wszsytko się zadziało dokładnie tak jak miało.

Wiersz o tym, że ciężka praca najczęściej prowadzi do zmęczenia, a w jej cel włożyliśmy tyle energii, że już nawet nie potrafimy z niego zrezygnować. Błędne koło.

Wiersz o tym co rzeczywiście jest potrzebne do poczucia swojej prawdziwej wartości.

Wiersz o odkrywaniu na nowo otaczającego nas świata, oczami nie dziecka ale dorosłego człowieka, którego perspektywa jest już inna -bogatsza, pełniejsza.

Wiersz o wewnętrznej iskrze, jaką nosi w sobie każdy z nas, która rozpala się i płonie cudownym światłem za każdym razem gdy jesteśmy szczęśliwi, robiąc to co kochamy.

Wiersz o człowieku, w którym zawiera się sacrum i profanum, spotyka się to co ludzkie i to co boskie.

Wiersz o ciele człowieka, które mówi więcej niż byśmy chcieli, o wymowności naszego wyglądu, odruchowych reakcji, wyrazu twarzy i postawy ciała.

Wiersz o właściwym poczuciu swojej wartości, tego co jest w każdym człowieku nieskończone i niezniszczalne, co mamy szansę w ciągu całego życia poznawać i rozwijać.