Wiersz o syrenie, która przechodzi transformację wychodząc z wody na ląd. Jest to analogia ukazująca przejście ludzkości z ery ryb do ery wodnika.

Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.

Wiersz o prawdziwym bogactwie każdego narodu jakim są kobiety, rodzicielki, matki przeszłych, obecnych i przyszłych pokoleń.

Wiersz o historii każdego człowieka, która jest zawsze żywa, zmienna, potrafi być zaskakująca i nieprzewidywalna. Nic bowiem nie jest stałe czy na zawsze. Nawet przeznaczenie.

Wiersz o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, poznawaniu nowych rzeczy, których się obawiamy, próbowaniu, doświadczaniu bez obaw i ograniczeń.

Wiersz o priorytetowym znaczeniu ludzkiego ciała, jako punktu, w którym zbiega się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Wiersz o kontrowersyjnym zjawisku jakim jest manipulowanie czasem, o emocjach jakie to doświadczenie wywołuje i jaki może mieć na nas wpływ.

Wiersz o żywiole jakim jest powietrze, które choć niewidoczne towarzyszy nam od pierwszego oddechu.

Wiersz o takim zjawisku jak Deja vu, którego doświadczamy gdy widzimy coś po raz pierwszy, a jednak mamy poczucie że już to znamy.