Wiersz o człowieku, w którym zawiera się sacrum i profanum, spotyka się to co ludzkie i to co boskie.

Wiersz o ciągłym decydowaniu jaką interpretacje otaczającego nas świata wybierzemy, tym dokładnie będzie prawda o nas, tego coraz więcej będziemy doświadczać.

Wiersz o wewnętrznej iskrze, jaką nosi w sobie każdy z nas, która rozpala się i płonie cudownym światłem za każdym razem gdy jesteśmy szczęśliwi, robiąc to co kochamy.

Wiersz o predyspozycjach jakie posiada każdy człowiek, o znajomości siebie w kontekście co potrafię, a czego nie, w czym jestem dobry, a co powinienem zostawić.

Wiersz o zasadności istnienia zła, bez którego nie mogłoby istnieć dobro, tak bowiem działa dualna mechanika ludzkiej rzeczywistości.

Wiersz o zasypianiu, które napełnia człowieka spokojem, przekierowywuje jego uwagę z otaczającego świata do tego co wewnątrz.

Wiersz o niebagatelnym znaczeniu podświadomości w życiu człowieka, o tym w jaki sposób działa i jakim jest ważnym narzędziem.

Wiersz o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, poznawaniu nowych rzeczy, których się obawiamy, próbowaniu, doświadczaniu bez obaw i ograniczeń.

Wiersz o człowieku, który zawiera w sobie wszystko czego potrzebuje do tego aby tworzyć swój wymarzony wszechświat aby żyć w szczęściu, satysfakcji i spełnieniu.