Wiersz o miłości, która nie pyta nikogo o zdanie, pojawia się i swoją mocą leczy człowieka ze wszystkich ran, nie zważając na żadne protesty ani wolę człowieka.

Wiersz o Autorefleksji, która jest ostatnią z czterech części Interpretowania Snów Metodą Matrycową. Jest podsumowaniem całego procesu, wyraża sedno wyśnionych wydarzeń.

Wiersz o właściwym “służeniu” innym, o porzuceniu służalczości na rzecz tego co faktycznie służy mi i drugiej osobie.

Wiersz o tym, że każda krytyka, skierowana w kogoś jest krytyką jaką zadajemy sobie gdy byliśmy w tym samym miejscu rozwoju co ten człowiek. Nawet jeśli tego nie pamietamy.

Wiersz o poczuciu jedności z całym stworzeniem, z otaczającą naturą, z najmniejszym źdźbłem trawy i największym oceanem, ze wszystkim co jest co było i będzie.

Wiersz o niedającej się nigdy zdefiniować i rozgryźć tajemnicy istnienia, gdzie w tym wszystkim jest Człowiek i jak się w tym odnajduje.

Wiersz o niebagatelnym znaczeniu tego jakie mamy nawykowe myśli, one są bowiem tym co podświadomie steruje naszym przeznaczeniem, co tworzy naszą codzienność.

Wiersz o świadomym generowaniu szczęścia na codzień, w sposób prosty, czasem nawet szalony i dość śmiały, o rozumieniu wartości jaką jest w życiu zwykła radość.