Wiersz o stawaniu się nowym człowiekiem, z nowymi nawykami, myślami, odruchami, decyzjami z nowym życiem.

Wiersz o uzależnieniu jakim może być sam stan czekania “na coś”, o ciągłym urzymywaniu siebie w stanie wiecznego niezaspokojenia, o braku poczucia spełnienia.

Wiersz o ograniczoności ludźkiego umysłu, który nigdy nie będzie wiedział wszystkiego, to też nie jest jego celem. Celem jest współpraca ze zmysłami, z sercem, z resztą człowieka.

Wiersz o tym, czym Miłość nie jest i nigdy nie będzie, o jej bezkompromisowej naturze, o tym, że żadna wartość nie stoi ponad nią.

Wiersz o tym, że na wampiryzm energetyczny można być tak samo odpornym jak na grypę czy głupotę.

Wiersz o Miłości, jej nieskończonej i niedającej się zgłębić przez wieki naturze.

Wiersz o sercu, które bez ustanku nadaje swoją pieśn i odbiera pieśni serc innych ludzi, o jego mocy i wpływie na człowieka.

Wiersz o otwartości pozbawionej strachu przed tym co nieznane. Zawsze można przecież powiedzić „Stop” i wrócić do tego co było jeśli nowe mi się nie spodoba. Szkoda chociażby nie spróbować.

Wiersz o tym, że każdy ma swoje cele i marzenia, które jeśli nieodpowiednio obsługiwane, potrafią zaślepić człowieka, stać się jego panem i władcą.