Wiersz o pełnej akceptacji tego jak wyglądamy bez makijażu i bez ubrań, o rozumieniu, że każda indywidualność jest wyjątkowa, niepowtarzalna i dlatego właśnie cudowna.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w kierunku północnym w śnie, o tym, że wydarzenia z takiego snu są w nas uświadomione i już na pewnym poziomie zintegrowane.

Wiersz o przemianie, która przenika człowieka na wskroś, takiej po której już nigdy nie jesteśmy tacy jak dawniej.

Wiersz o tym jak szkodliwa potrafi być duma. Zazwyczaj jest ona połączona z zepchniętymi do najgłębszych poziomów traum, z tym czego nie chcemy wybaczyć.

Wiersz, który nam przypomina, że gdy zasypiamy nie powinniśmy czuć żadnego obciążenia, lecz mieć całkowitą ufność, że wszsytko się zadziało dokładnie tak jak miało.

Wiersz o tym, że wraz z każdym doświadczeniem, stajemy się dojrzalsi i bardziej świadomi siebie, o szacunku i uznaniu do całego procesu wzrastania.

Wiersz o powodach jakimi kieruje się dusza wybierając ciało kobiety lub mężczyzny, jakie są ograniczenia wynikające z tych różnic i jakie to stawia wyzwania.

Wiersz o śmiertelności naszego ciała, którym dysponujemy przez pewien określony czas, które jest częścią ekosystemu jakim jest Ziemia, o dystansie do siebie i życia.

Wiersz o byciu kreatorem własnego życia. O zaufaniu, że nic nie dzieje się bez przyczyny i że w życiu nie ma czegoś takiego jak brak, niedostatek czy klęska.