Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Wiersz o tym jak szczegół może być powodem sporów pośród całkiem rozumnych ludzi, jak chęć uzyskania racji zaczyna być celem samym w sobie, zaburzając jasną ocenę.

Wiersz o poczuciu jedności z naturą, ze świadomością kolektywną drzew, o wyczuwalnym kontakcie z tymi istotami, których żywot jest często parokrotnie dłuższy od naszego.

Wiersz o planecie Ziemia, która ma swoją świadomość, historię i cel do jakiego zmierza tak jak każdy z nas.

Wiersz o zmianach często niełatwych, niezbędnych do tego abyśmy za każdym razem stawali się nowymi ludzmi, lepszymi, mądrzejszymi, bogatszymi o życiowe doświadczenie.

Wiersz o tym, że myśli kreują naszą rzeczywistość, piszą przeznaczenie i są pierwszą niefizyczną manifestacją tego co nas czeka w przyszłości.

Wiersz o najbardziej sprzyjającym stanie bycia do osiągania pozytywnych zmian i postawionych celów.

Wiersz o gustach, preferencjach, nałogach, które są zawsze bardzo indywidualne i nikt do końca nie jest w stanie zrozumieć co dla nas znaczą.

Wiersz o tym, że prawdy o człowieku nie da się długo ukrywać, ona jak oliwa w wodzie, naturalnym prawem wypływa zawsze na wierzch.