Wiersz o ograniczoności ludźkiego umysłu, który nigdy nie będzie wiedział wszystkiego, to też nie jest jego celem. Celem jest współpraca ze zmysłami, z sercem, z resztą człowieka.

Wiersz o tym, że nasza interpretacja i odbiór otaczającego nas świata jest prawdą o nas, którą nosimy w sobie. Świat jest lustrem, które pokazuje wszystko co w nas ukryte.

Wiersz o zmartwieniach, które potrafią tak zdominować codzienność, że człowiek na oczach marnieje, staje sie wrakiem kogoś kim był, sam sobie odbiera szczęście.

Wiersz o tym, że każde przeznaczenie można zmienić, nic nie jest “na zawsze”, od nas zależy co z nim zrobimy i jak będziemy żyli. Co wybierzemy, jak się zachowamy.

Wiersz o zamianie słowa “muszę” na “chcę”, za kazdym razem gdy komunikujemy coś drugiej osobie ale także gdy prowadzimy wewnętrzny dialog ze sobą.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.

Wiersz o umiejętności korzystania z wszystkiego co życie oferuje, o tym, że można być trzeźwo myślącym człowiekiem i jednocześnie dopuszczać do siebie wiarę w cuda.