Wiersz o cyklach w życiu, o tym, że po burzy przychodzi słońce, że nie ma sytuacji, które trwają wiecznie nawet jeśli się nam wydaje, że coś jest bez wyjścia.

Wiersz o starzeniu się, o tym, że czas ma nad nami kontrolę (wpływa na nas) za każdym razem gdy się śpieszymy albo martwimy się że coś przegapiliśmy, gdy nie ufamy, że dzieje się dokładnie tak jak ma się dziać.

Wiersz o cudownym i unikatowym stworzeniu jakim jest człowiek, o jego ograniczeniach, pomimo których potrafi odkrywać i rozpoznawać w sobie boskość.

Wiersz o poszanowaniu swojej przestrzeni życiowej, uważnym i świadomym dzieleniu się tą przestrzenią z tymi, których chcielibyśmy w niej widzieć.

Wiersz o pytaniach, które często zadajemy sobie całe życie chcąc dowiedzieć się dlaczego coś wygląda tak, a nie inaczej, o zmianach, które w końcu nadchodzą.

Wiersz o kluczowym znaczeniu tego jakie wyznajemy wartości, które nie są nigdy wspólne czy uniwersalne, jedynie mogą się w jakimś stopniu pokrywać.

Wiersz o fraktalności całego wszechświata, o tym, że jego prawa przejawiają się we wszystkim tak samo, nawet niejmniejszym stworzeniu, tylko na mniejszą skalę.

Wiersz o umiejętnym braniu od życia dokładnie tyle ile na ten moment potrzebujemy, nic więcej ponad to co jesteśmy w stanie uradzić -recepta na prawdziwą obfitość.

Wiersz o wodzie, która w zależności od stanu skupienia przybiera różne formy, wchodzi w przeróżne interakcje z człowiekiem i całą resztą wszechświata.