Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do południa, o tym, że są to wydarzenia, które dopiero mają szansę być w nas uświadomione i zintegrowane z rzeczywistością.

Wiersz o ciągłych zmianach, dokonujących się w każdym człowieku, które sprawiają, że perspektywa, z jaką patrzy na świat, też się wciąż zmienia, powodując, że na cokolwiek patrzymy, robimy to zawsze pierwszy raz.

Wiersz o Bogu, który jest wszechobecny, nie dający się zaszufladkować w żadną istniejącą religię, filozofię czy prawo, on po prostu jest we wszystkim co istnieje.

Wiersz o niełatwej sztuce poznawania samego siebie, o nawykowym kierowaniu uwagi na zewnątrz, a nie do środka gdzie jest tak wiele do odkrycia.

Wiersz o dczuwaniu szczęścia z poczucia bycia sobą taką jaką jestem już teraz, pomimo że za jakiś czas będę jeszcze doskonalszą wersją siebie.

Wiersz o niezmierzonej i niepoznanej sile jaka ożywia całą materię wszechświata, w tym też człowieka.

Wiersz o artystycznych geniuszach niedających wcisnąć się w żadne masowe formy i uniwersalne odlewy, o artystach, którzy rządzą się własnymi prawami i według nich tworzą.

Wiersz o tym jak szkodliwa potrafi być duma. Zazwyczaj jest ona połączona z zepchniętymi do najgłębszych poziomów traum, z tym czego nie chcemy wybaczyć.

Wiersz o tym, że człowiek zawiera w sobie wszystko:wodę, skałę, powietrze, ogień, każdą chorobę i każde uzdrowienie, od człowieka zależy co z tym wszystkim zrobi.