Wiersz o sztuce jaką jest wyczucie odpowiedniej ilości i częstotliwości wszystkiego co jemy, robimy, czego doświadczamy. Wiersz o znajomości siebie.

Wiersz o scenariuszu jaki piszemy jednocześnie odgrywając przez całe życie. Jesteśmy twórcami i wykonawcami własnego przeznaczenia, które się wraz z nami wciąż zmienia.

Wiersz o obezwładniającym strachu przed czymkolwiek, który okazuje się do przeżycia i wcale nie taki straszny gdy w końcu się z nim zmierzymy.

Wiersz o dystansie do otaczającego nas świata i wydarzeń jakie najczęściej budzą bardzo skrajne emocje, o byciu dla siebie spokojną, niepodatną na wpływy przystanią.

Wiersz o tym, że myśli kreują naszą rzeczywistość, piszą przeznaczenie i są pierwszą niefizyczną manifestacją tego co nas czeka w przyszłości.

Wiersz o znaczeniu ziemskiego życia, które zatraciło swoje pierwotne znaczenie na rzecz tego co następuje po nim gdy człowiek umiera.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.

Wiersz o pokorze i zaufaniu wobec życia, które zawsze będzie miało dla nas jakiś element zaskoczenia, nie dający się przewidzieć, na który nie sposób się przygotować.