Wiersz o rzeczach niewidzialnych, które istnieją pomimo, że ich nie odbieramy swoimi ludzkimi zmysłami.

Wiersz o zmysłach jakie posiada człowiek.

Wiersz o sensie wcielenia się ducha w ciało ludzkie, o nowej perspektywie jaką zyskuje świadomość doświadczająca poprzez człowieka.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do wschodu. Są to sytuacje i symbole w swojej początkowej fazie przygotowań do fizycznej manifestacji.

Wiersz o dystansie do własnej tożsamości, do czego tak bardzo przywykliśmy, co wydaje się nam tak bardzo znane, bezpieczne i pewne. Jest tak wiele więcej co na nas czeka, co już jest nasze pomimo iż nieznane.

Wiersz o byciu najlepszą wersją siebie samego, co nie oznacza braku chwil smutku, rozterki, zwątpienia, które będą się zdarzały tak długo jak istniejemy.

Wiersz o tym, że prawdy o człowieku nie da się długo ukrywać, ona jak oliwa w wodzie, naturalnym prawem wypływa zawsze na wierzch.

Wiersz o nieśmiertelności tego czym jest świadomość co wyraża, tworzy, co przyciąga i generuje, o świadomości jako indywidualnej części całego stworzenia.