Gruszka

Tkwiła w bezpiecznej przestrzeni

szczęśliwie rosła w butelce

z niczym kontaktu nie miała

lecz skrycie chciała coś więcej

W głębi siebie wiedziała

na próżno marzenia wszelkie

żeby skosztować życia

trzeba wpierw rozbić butelkę


Tak jak my konsumujemy życie, tak życie konsumuje nas. Smakujemy siebie nawzajem. Im mniej blokad odgradzająco-chroniących tym relacja z życiem wyborniejsza.

Udostępnij

Related Poems