Wiersz o syrenie, która przechodzi transformację wychodząc z wody na ląd. Jest to analogia ukazująca przejście ludzkości z ery ryb do ery wodnika.

Wiersz o wewnętrznej równowadze męskiej i żeńskiej części jaką każdy w sobie posiada. Im większa nierównowaga tym większy dyskomfort, jedno bez drugiego nie istnieje.

Wiersz o tym, czym Miłość nie jest i nigdy nie będzie, o jej bezkompromisowej naturze, o tym, że żadna wartość nie stoi ponad nią.

Wiersz o bezwarunkowej miłości ogarniającej całe stworzenie, które być może nie jest idealne ale zawsze zasługuje na to by istnieć i mieć szansę by kiedyś się zmienić.

Wiersz o domu w którym żyjemy i który jest odbiciem naszego wnętrza, o symbolice przestrzeni w jakiej przebywamy, która się zmiania wraz z tym jak my się zmieniamy.

Wiersz o tym, że podstawą sukcesu obojętnie czego on będzie dotyczył nigdy nie będzie oznaczał podziału ale łączenia, jednoczenia, współpracy tego co uważamy za przeciwieństwa.

Wiersz o pytaniach, które często zadajemy sobie całe życie chcąc dowiedzieć się dlaczego coś wygląda tak, a nie inaczej, o zmianach, które w końcu nadchodzą.

Wiersz, który nam przypomina, że gdy zasypiamy nie powinniśmy czuć żadnego obciążenia, lecz mieć całkowitą ufność, że wszsytko się zadziało dokładnie tak jak miało.