Wiersz o wyobraźni, która z niczego potrafi tworzyć niesamowite historę, krajobrazy, kreować cudowne światy. W niej jest początek wszystkiego.

Wiersz o sukcesie i sławie, której zaistnienie jest zawsze zasługą odbiorców, którzy podtrzymują jej trwanie nawet po śmierci autora.

Wiersz o Aniołach, którymi są wszyscy ludzie jako istoty pochodzące od Boga, wydzieleni z ogólnej puli jaką jest całe stworzenie istniejącego Wszechświata.

Wiersz, który jest formą modlitwy, afirmacji pozwalającej zwiększyć poczucie spokoju, szczęścia, radości, odprężenia o każdej porze dnia i nocy.

Wiersz o boskiej iskrze, wypełniającej całą ziemię, planety, gwiazdy, komety, pustą przestrzeń pomiędzy nimi i nawet zwykły kamień znaleziony na drodze.

Wiersz o mniejszych i większych cyklach w życiu człowieka, o przemierzaniu codzienności w sposób spokojny i ufny wobec wszystkiego co wydarza się na skali naszego żywota.

Wiersz o ciele człowieka, które jest najwspanialszym wyrazem esencji ducha, jego niepowtarzalności, cudowności, boskim przejawem w materii.

Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.