Wiersz o niczym nieskrępowanym braniu od życia pełnymi garściami, przyjmowaniu szczęścia bez wyrzutów sumienia i nikomu niepotrzebnej skromności, nieodmawianiu sobie.

Wiersz o cebuli, która jako, że jest częścią Natury oddziaływuje bezwarunkowo na każdego z kim ma styczność.

Wiersz o złamanym sercu, które może być złamane tylko wtedy gdy sami o nie nie dbamy lecz oddajemy pod opiekę w ręce innej osoby.

Wiersz o klątwach i urokach, sposobie w jaki „przyklejają” się do człowieka do którego zostały wycelowane, o tym jak nie stać się ich celem.

Wiersz o umiejętności bycia krytycznym wobec każdego, nawet największego autorytetu, o kwestionowaniu i weryfikowaniu każdej informacji.

Wiersz o pozwoleniu sobie na bycie niedoskonałym, o zaniechaniu ciągłych starań aby zmienić coś co się nam nie podoba, o zaakceptowaniu tego czego zmienić się nie da.

Wiersz o prawdziwej i największej wartości jaką jest Człowiek sam w sobie oraz o tym jak niektórzy ludzie samym swoim byciem czynią wszystko dookoła cudowniejsze.

Wiersz o ludzkiej twarzy, która z wiekiem staje sie wyrażać wiele rzeczy związanych z danym człowiekiem, jego historią, przeżyciami, tym co przeżywa i najczęściej czuje.

Wiersz o sile jaką ma dusza człowieka już od pierwszych chwil wcielenia, o nadrzędności woli duszy dziecka nad ego i ziemską świadomością jego rodziców.