Wiersz o byciu autentycznym przede wszystkim wobec samego siebie, o nieuleganiu opinii innych, nie byciu zależnym od opinii społeczeństwa.

Wiersz o fraktalności całego wszechświata, o tym, że jego prawa przejawiają się we wszystkim tak samo, nawet niejmniejszym stworzeniu, tylko na mniejszą skalę.

Wiersz o ogromnej wartości tego czym jest samoświadomość, samopoznanie, jakim jest ogromnym darem, najcudowniejszym prezentem jaki możemy sobie sami podarować.

Wiersz o tym, że nawet najgorszy nikczemnik jest częścią całego stworzenia i ma w sobie choćby najmniejszą iskrę boskości, która tlić się w nim będzie po wieczność.

Wiersz o błędach i zdarzeniach losowych, których wolelibyśmy żeby nie było, o tym, że odruchowo szukamy winy w sobie czy w innych, co nie służy ani nam ani nikomu.

Wiersz o wdzięczności do samego siebie za sukcesy nawet te najmniejsze, codzienne, których często nie doceniamy, a które budują pełny obraz, tego kim jesteśmy.

Wiersz o codziennych nawykach, których bardzo często nie jesteśmy do końca świadomi, a które wpływają na to kim jesteśmy teraz i jacy będziemy w przyszłości.

Wiersz o nie uleganiu stereotypowemu myśleniu, o otwartości na nieznane, o chęci bycia zaskakiwanym przez życie i wydarzenia, o wyjściu poza utarte dotąd szlaki.

Wiersz o strachu, obawach, lękach, które nie biorą się z powietrza ale zawsze mają swoją przyczynę, hamują nasz entuzjazm i ciekawość nowych doświadczeń.