Wiersz o śmiertelności naszego ciała, którym dysponujemy przez pewien określony czas, które jest częścią ekosystemu jakim jest Ziemia, o dystansie do siebie i życia.

Wiersz o wieczności, która jest podzielona na nieskończenie wiele “kawałków”, które nazywamy życiem. Każde wcielenie jest inne, tak więc wieczność nie istnieje.

Wiersz o wpływie pochodzenia na dorosłe życie, o różnych wyzwaniach jakie spotykają kogoś kto chce wybrać dla siebie inny scenariusz niż ten, w którym umieściło go życie.

Wiersz o tym, że gdzieś pod warstwami nagromadzonych przez lata negatywnych wzorców myślowych, kryje się cudowny człowiek i prawda o jego doskonałości.

Wiersz o tym, że wszystko zaczyna się od zmiany w naszej podświadomości i również tam musi nastąpić wpierw przemiana, żeby coś uzdrowić, zmienić, naprawić.

Wiersz o zaakceptowaniu inności, tego co uważamy za głupie, o niepoświęcaniu temu swojej uwagi, swojej życiowej energii – skoro to nas nie dotyczy.

Wiersz o jedności, która nie istnieje na poziomie fizycznym, i właśnie dlatego każdy bezinteresowny akt dobroci wobec drugiej istoty jest dowodem na wysoki poziom świadomości.

Wiersz o tym jak szkodliwa potrafi być duma. Zazwyczaj jest ona połączona z zepchniętymi do najgłębszych poziomów traum, z tym czego nie chcemy wybaczyć.