Wiersz o ludzkiej twarzy, która z wiekiem staje sie wyrażać wiele rzeczy związanych z danym człowiekiem, jego historią, przeżyciami, tym co przeżywa i najczęściej czuje.

Wiersz o dystansie do własnej tożsamości, do czego tak bardzo przywykliśmy, co wydaje się nam tak bardzo znane, bezpieczne i pewne. Jest tak wiele więcej co na nas czeka, co już jest nasze pomimo iż nieznane.

Wiersz o nieprzemyślanym i chaotycznym działaniu na oślep, pozbawionym racjonalnego spojrzenia z dystansem i bez emocji. O spersonalizowaniu procesu aby był efektywny.

Wiersz o nie uleganiu stereotypowemu myśleniu, o otwartości na nieznane, o chęci bycia zaskakiwanym przez życie i wydarzenia, o wyjściu poza utarte dotąd szlaki.

Wiersz o “lajtowym” podejściu do życia, dystansie, nie traktowaniu życia, i tego co się wydarza zbyt poważnie ale z humorem i lekkością, o byciu wyluzowanym.

Wiersz o budzącej sie samoświadomości w człowieku, która przez wieki była uśpiona, o jej wpływie na podświadomość, która będzie podlegać nieuniknionym zmianom.

Wiersz o kobiecości, która do pełnego, satysfakcjonującego życia najbardziej potrzebuje adoracji, uznania, akceptacji, obdarowywania tym co jest w niej najpiękniejsze.

Wiersz o życiu w poczuciu bezpieczeństwa i zaufaniu, o emanowaniu energią mocy, sprawczości i władzy nad własnym życiem.

Wiersz o tym jak wielkim błogosławieństwem może być niewiedza.